Postgereformeerd

Was het zaterdag raak met de SGP jongeren die Ayaan een dikke knuffel gaven, vandaag melde de Telegraaf dat onze blonde Geert z’n eigen realitysoap heeft. Een hele vage maar vooral angstige club christian action network heeft de bij elkaar gebedelde beurs getrokken en lapte voor “Warning to the west”: Christenen die een atheïst omarmen wegens hun gezamelijke gebibber voor de almachtige en z’n bebaarde profeet.

Een kwartiertje googelen rondom CAN en PRB films een berg christelijke ellende op. Jakkes wat zijn christenen soms vervelende en angstige mensen: Het is vrij eenvoudig om jezus voor paal te zetten.

Een aantal maanden gelden blogde ik over Gekke Geert en z’n PVV die een MKBA wilden van de allochtone Nederlander, zie hier, hier en hier. Gister heeft het kabinet gereageerd: We hebben geen huishoudboekje door dit soort zaken, en dat willen we ook helemaal niet! En O ja, we hebben nog wat cijfers voor u van het internet geplukt. Stiekum zie ik een stapeltje ambtenaren dat wikipedia doorzoeken of een kopje koffie halen bij het CBS en even langswippen bij een oude rot in het ambtelijke vak die ergens in z’n stapels papier nog wel een cijfertje voor je weet te vinden. De klus was stompzinnig geweest als het niet een kamer vraag was geweest, maar ja die zijn vaak…..

Volgens mij heeft dit VU kabinet de bijbel toch er maar eens op na geslagen:  Ik zie Davinci’s laatste avondmaal als beeld waarbij nu JP zich tijdens de kabinetsvaergadering naar André toebuigt en fluistert:

“Waar stond dat verhaal van Jezus ook alweer? Met dat geldstuk, God en Keizer.?”

“Marcus 12″,

“O ja, dat wist ik wel, dankje!” Om zich vervolgens tot vd Laan te richten:

“Eberhard, doe maar wat in Marcus 12 staat” En hij geeft hem Gerda’s beduimelde bijbeltje.

Eberhard bladert en leest even en kijktvervolgens  Gerda vragend aan.

Ze grinnikt en zegt:  ”Geef de idioot wat idioot is”

Meester, we weten dat u oprecht bent en dat u zich aan niemand iets gelegen laat liggen. U kijkt niemand naar de ogen, maar geeft in alle oprechtheid onderricht over de weg van God. Is het toegestaan belasting te betalen aan de keizer of niet? Moeten we betalen of niet?’Maar omdat hij hun huichelarij doorzag, antwoordde hij: ‘Waarom stelt u me op de proef? Laat me eens een geldstuk zien.’ Ze gaven hem een munt en hij vroeg hun: ‘Van wie is dit een afbeelding en van wie is het opschrift?’ ‘Van de keizer,’ antwoordden ze. Toen zei Jezus tegen hen: ‘Geef wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.’ En ze waren met stomheid geslagen.

“Is de MKBA waar de PVV om vraagt nu geoorloofd of niet?” Is een MKBA in het algemeen geoorloofd of niet? Een MKBA is eigenlijk een altaar voor de mammon. We leggen leggen alles op het altaar en verbranden in aanbidding voor de schaarste. Of anders gezegd, we monetariseren alles in het streven naar winst maximalisatie.

Maar eerlijk gezegd weet ik geen andere manier, de afgod, de drijvende kracht achter onze maatschappij is de economie;  Zelfs Fairtrade en Ekokeur weten dat. Ook zij gebruiken de economische wetmatigheden die gebaseerd zijn op schaarste om een markt voor hun producten te scheppen. In hun geval producten die binnen het economische systeem meer ruimte geven voor gerechtigheid. Maar ook hier is gerechtigheid gemonetariseerd:  50 cent per pakje hagelslag. Is dat fout? Is het aan ons om het economisch systeem te destabiliseren of ineen te laten storten? Zoals ik twee week geleden op een T-shirt zag: “Erase the empire”?

Dezelfde vraag werd aan Jezus gesteld: dezelfde keuze uit twee kwaden. Jezus reageert op zijn geheel eigen wijze: Hij accepteert de vraag niet. Hij ontkent dat Zijn Koninkrijk van dezelfde orde is als de nationalistische droom van de Joden of het Romeinse keizerrijk.  Zowel de Joodse droom als het Romeinse rijk hebben geen hoop en geen toekomst. Het zijn verhalen die functioneren in een gebroken wereld, rammelende vertellingen vol dood en verderf. Ik twijfel nogal aan alle grote verhalen die de wereld beter willen maken, te vaak wordt de ene utopie ingewisseld voor de andere, de ene tiran vervangen door de andere. Ook Koning Jezus en Gods Koninkrijk hebben de neiging om in mensenhanden te vallen en dan wordt Jezus een satan en het Koninkrijk een hel. Volgens mij hebben we nauwelijks in de gaten hoe zo’n grote klootzakken we zelf zijn, die verrot we zelf zijn. Calvijn noemde het misschien wel totale verdorvenheid: We moeten gewoon accepteren dat het verlichtingsideaal van continue vooruitgang een grote leugen is. Erg veel christenen die ik hoor spreken over het Koninkrijk van God hoor ik in feite religieuze woorden geven aan hun eigen vooruitgangs idool: Als we allemaal goed doen(woorden, werken en wonderen!) dan zal het beter worden! Maar als de vooruitgang een leugen is dan  moeten we ook accepteren dat het Koninkrijk nooit in onze handen kan vallen zonder een hel te worden. Dat is voor mij ook een les uit deze woorden van Jezus; Zowel niet de Joodse droom als niet het Romeinse rijk. En volgens mij heeft Boele hierin een goed punt te pakken: Het Koninkrijk ontglipt je steeds weer, en dat is goed.

OK da’s mooi, welk systeem dan ook, het is rot, totaal verrot en zal nooit leiden tot het Koninkrijk van God, het zal nooit leiden tot herstel van Hemel en aarde. Dat geeft een stukje ontspanning én erg veel ruimte voor een eenvoudige en pragmatische insteek. Wij kunnen weinig meer dan kleine tekens van het Koninkrijk uitsnijden in onze wereld, tekens van hoop: iconen van de Eeuwige.

Maar dan zijn we er nog niet. Met de MKBA die ik deed konden we een afweging maken tussen belangen van de natuur, agrarische sector, gezondheid en leefbaarheid van het platteland.  Een afweging die breder was dan een puur economische. Boeren, burgers, natuurbeschermers en ambtenaren zaten om tafel en konden een gesprek voeren over hun droom voor Nederland in een aantal jaren, wat vinden we echt belangrijk? En zo kon de MKBA, het altaar van de mammon, nuttig ingezet worden. Vooral omdat we expliciet maakten dat een MKBA een altaar van de mammon is: Als je het Beest een naam geeft kun je het erover hebben. Zo konden we een miniscuul icoontje van het Koninkrijk laten zien, juist omdat het beest op het altaar lag te spartelen.

Gister stond in de telegraaf én Elsevier een artikel over de kosten van de allochtonen. De teneur is duidelijk: Mensen worden versimpeld tot economische eenheiden en vervolgens opgeofferd aan de macht van de afgunstige publieke opinie. Dit het logische gevolg is van de PVV die in de tweede kamer om een MKBA vraagt. Vanwege de politieke lading vindt ik het moreel laakbaar dat de PVV dit wil, verder is het des te erger omdat het PVV van haar democratisch recht gebruik maakt om dit af te dwingen. Als de tweede kamer iets vraagt dan MOET de regering antwoorden, een zeer kostbaar principe in een democratische rechtsstaat.  Nu de PVV dit heeft gevraagd lijkt het me goed om massief hierop in te gaan. Geen angsthazerij, geen vertraging maar met open vizier Geert door z’n blonde haren kroelen. Zo’n MKBA kost snel een half miljoen euro als het niet meer is. Vertel dit, wees open en ga het gesprek aan over alle aannames en rekenfactoren. Als we nu de angsthaas spelen dan wordt deze MKBA een altaar van de mammon, als we het spel goed spelen wordt het een vreugde feest. Een feest om een groot vuur, aan het spit hangt dan het varken (de monetarisering van de allochtoon)  en daarom heen bouwen we een groot multiculti feest.  Een herdenking dat te veel allochtonen buiten de poorten van NL zijn gekrepeerd, een feest om iedere vreemdeling die welkom is en een gebed om gerechtigheid en de hoop daarop.

In deze post ga ik verder in op de MKBA zoals de PVV wie laat doen door de Nederlandse regering.  In de vorige post heb ik eea gezged over deze politiek gezien “slimme” zet die ook nog wel eens een (voor de PVV) onaardig staartje zou kunnen hebben: Vooral als verschillende politieke partijen de harde en inhoudelijke dialoog met Geert cs. gaan voeren.

Ik had verwacht dat ik slechts nog een post nodig had maar het worden er twee, morgen de laatste dus.

In deze post eea over het monetariseren, of te wel het omzetten van politieke beslissingen of maatschappelijke ontwikkelingen in euro’s: Kosten of baten. Een voorbeeld uit de MKBA waar ik als projectleider bij betrokken was: De uitstoot van ammoniak in Nederland is veel te hoog (128 kton/jaar in 2010) terwijl de ecologisch veilige uitstoot ergens rond de 50 kton/jaar ligt. Stel in 2020 komt er een wet die zegt dat de uitstoot maximaal 100kton/jaar mag zijn. Dan ga je uitrekenen hoeveel al de maatregelen kosten (ander voer voor vee, andere stallen, luchtwassers, minder dieren etc. etc.). Al die maatregelen kosten geld dus een aantal boeren zal minder winstmaken of failliet gaan, tegelijk zal een aantal bedrijven dat luchtwassers produceert winst maken. Zo zijn er nog een heleboel andere effecten die je al dan niet meeneemt in de MKBA (dat maakt de discussie ook zo lastig). Maar alle effecten zijn uit te rekenen, of te wel om te zetten naar euro’s. Lagere ammoniak emissie levert betere natuur op, mooiere bossen en rijkere biodiversiteit. Tja, hoe bereken je dat? In waarde vermeerdering van huizen bij de natuurgebieden? Minder ziekte en meer geluk door mooiere wandel- en fietspaden? Dat is al vrij lastig en bijna niet te doen. De verbetering van natuur dankzij verlaging van de ammoniak emisie is bijna niet te monetariseren. Maar het is er wel en het is ook waardevol. Verlaging ammiak emissie levert ook verlaging fijnstof of en daarmee minder ziektes aan de luchtwegen. Hiervoor zijn, min of meer arbitraire maar wel door iedereen gebruikte, conversie factoren zodat we verlaging ammoniak kunnen vertalen in verlenging van levens. Verlenging van leven is wel te monetariseren en zo krijgen we opeens toch een bedrag in euro’s dat iets zegt over de welvaarts vermeerdering voor Nederland. Zo’n truck kun he ook uithalen met allochtonen. Maar wat is de waarde (in euro’s) van het feit dat ik nu kan genieten van Baklava, wat is de waarde van de veelkleurigheid van de winkelstraat, wat is de waarde van de omgang met mijn(van oorsprong allochtone) collega’s waardoor mijn wereld verrijkt wordt en ik mijzelf en mijn eigen cultuur beter leer kennen? Het rekenen aan werkloosheid, sociale voorzieningen, consumptie dankzij inkomen etc etc etc is allemaal te doen. Maar er is een onuitgesproken aanname in dit alles.

Net als bij mijn eigen MKBA kijk ik met een economische bril, ik “zie” alleen maar economische of te monetariseren dingen. Ik kan mooi proza verzinnen die dat alles nuanceert maar uiteindelijk doe ik alsof de wereld een economisch systeem is. En ik geloof dat de wereld geen economisch systeem is en tegelijkertijd zie ik in onze maatschappij geen andere mogelijkheid om beslissingen te nemen dan door middel van economische modellering.

De bijbeltekst die mij met betrekking tot de MKBA het meest blijft achtervolgen is deze (Marcus 12):

‘Meester, we weten dat u oprecht bent en dat u zich aan niemand iets gelegen laat liggen. U kijkt niemand naar de ogen, maar geeft in alle oprechtheid onderricht over de weg van God. Is het toegestaan belasting te betalen aan de keizer of niet? Moeten we betalen of niet?’ Maar omdat hij hun huichelarij doorzag, antwoordde hij: ‘Waarom stelt u me op de proef? Laat me eens een geldstuk zien.’ Ze gaven hem een munt en hij vroeg hun: ‘Van wie is dit een afbeelding en van wie is het opschrift?’ ‘Van de keizer,’ antwoordden ze. Toen zei Jezus tegen hen: ‘Geef wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.’En ze waren met stomheid geslagen.

Ik ook.

De PVV heeft weer eens iets nieuws voor de komkommertijd verzonnen: “Kabinet mogen we de rekening van de allochtonen aub?”. De PVV wil een MKBA zien, een maatschappelijke kosten-baten analyse.

Leuk speeltje zo’n MKBA, zelf heb ik ooit eens leiding gegeven aan het schrijven van zo’n ding. Het ging over ammoniak emissies in verband met nieuwe Europese regelgeving in 2020. (Het ding is al weer helemaal verouderd dankzij de economische crisis maar dat ter zijde. )

Een MKBA is een vreemd instrument, je doet een heleboel aannames (= gezond verstand plus fantasie met een schuine blik op wetenschappelijke gegevens) en dan stop je dat allemaal in een  rekenmodelletje en dan komt er een getal uit. Wat zegt dat getal? helemaal niks! Je hebt de complexe en gore werkelijkheid platgeslagen tot een rekenformule en daarvan zeg je dan “het zo is!”.

Die aannames doe je naar eer en geweten: Je luistert naar het maatschappelijke middenveld, je luistert naar wetenschappers en vervolgens neem je een besluit en zet je de rekenmeesters aan het werk. MKBA’s worden voor allerlei doelen gemaakt: Betuwelijn, basis verzekering, kustverdediging, natuurbehoud, bomen in de stad, wandelpaden in de Alblasserwaard etc etc etc.

De uitkomst van een MKBA is vooral een verhaal: als we dit vinden, als we dat vinden, als, als, als, als dan volgt volgens deze en deze en deze berekening een rijtje kosten én een rijtje baten. De som van die rijtjes doet er niet zo veel toe. Het wordt dus spannend om eerlijke, wijze en ook slimme aannames te doen (gelukkig zijn de meeste Haagse ambtenaren PVV haters). En dat is nog helemaal niet zo simpel. Een poos geleden was ik zijdelings betrokken bij een MKBA studie die een zeer ‘ongewenst’ resultaat gaf, precies waar men NIET op zat te wachten.  Een uitkomst die ik de PVV van harte toe wens.

De vraag van de PVV is zowel duivels als slim.  Slim omdat we gedurende het komend jaar verzekerd zijn van maandelijkse krantenkoppen die impliceren dat allochtonen vooral geld kosten. Duivels omdat het een ultieme manier is om de maatschappelijke opinie in de tijd van een economische crisis te bespelen en vooral bang te maken.  En angst is de ziel van PVV en haar aanhangers.

Morgen een post over het principiële punt van de MKBA: Mag je überhaupt de werkelijkheid weergeven in een economisch model en op basis van dat model besluiten nemen over de werkelijkheid?

Op verzoek van goedgelovig heb ik mijn posts over Geert Wilders en de biblebelt ingekort en aangescherpt tot een scherpe column.

De afgelopen weken heb ik met stijgende verbazing de christelijke media gelezen. Sinds de PVV het Europese Parlement binnen is gemarcheerd, staat de SGP bedremmeld te kijken hoe veel brave broeders opeens PVV stemmen. Tot overmaat van ramp mengen ook dominees zich in het debat en zij waarschuwen dat nog veel meer gelovigen Wilders zullen volgen. De angst droop van de kolommen af, angst dat nog meer gelovige zielen PVV zullen stemmen. En als je de vele comments op het internet moet geloven zal dat nog gebeuren ook. Zelden heb ik zoveel islamangst en vreemdelingenhaat geproefd van mensen die beweren christen te zijn. Ik geloof helemaal niks van een kloof tussen de politiek en de biblebelt; er is echt geen kloof tussen Den Haag en Barneveld.

Lees hier verder. Lees vooral de comments, ze zijn leerzaam.

Het eerste wat mij opviel toen ik ook eens buiten mijn GKV cultuurtje ging kijken (zo’n 20 jr geleden) waren de chiliastische theorieen en bedreigende complotten rondom de VN en de EU. Van huis uit ben ik opgevoed met een ontspannen versie van het cultuurmandaat; ”Maak er iets moois van” een positieve boodschap vol vertrouwen en energie. Vanuit die basishouding kon en kan ik erg weinig met allerlei angst genererende theologieen die hun eigen boze buitenwereld scheppen. De gereformeerde theologie van toen(die ik thuis meekreeg,  kerk was soms ander verhaal!!), waar ik me overigens nog steeds in thuis voel (maar alle gereformeerden beweren dat ze nog steeds gereformeerd zijn: Ik ben dus nog echt gereformeerd!), weerhield me ervan om een vijand beeld te ontwikkelen richting ieder die niet leefde binnen de gereformeerde subcultuur. Ik kende en begreep die ander niet maar angst voor de buitenwereld kan ik me niet meer herinneren. Ik heb vanuit dit startpunt ook met verbazing en forse ergernis zitten kijken naar al die christelijke angsthazerij rondom islam en onze blonde knuffel autochtoon: Het heeft iets ongelofelijks tegenstrijdigs: mensen die hun eeuwige zieleheil veilig weten in Jezus maken zich ernstige zorgen voor de dag van morgen ondanks alle wijze woorden die dezelfde Jezus daarover spreekt.

De focus van veel christelijk geloven is primair gericht op de rechtvaardiging tussen God en mens. Dit geldt, zeker in de dagelijkse praktijk, voor de gehele christelijke orthodoxie. Cru gezegd is, zeker in de praktijk, geloven verworden tot een contract met God (God aannemen in je hart of hoe je dat dan ook is geformuleert) waardoor je eeuwige heil gezekerd is. Ik geloof dat dit ten minste een enorme versmalling, op het idolate af, is van het verhaal zoals we dat vinden in de bijbel. Ik weet dat er allerlei theologische mitsen en maren te formuleren zijn waarom het toch niet allemaal zo ernstig is met die versmalling, dat de varianten van theologie in de biblebelt ook echt wel verder kijken. Maar vooralsnog meen ik, gezien de preken, publicaties, belijdenissen en onderwerpen waarover men wil knokken, een te smal evangelie te bespeuren. Een evangelie dat het primaat legt bij verlossing van de ziel door Jezus en de rest zijn dan plugins en addons op dit centrale thema. Ik geloof dat dit een kleinerend geloof in Jezus is: Jezus wordt een kleine verlosser gemaakt, een klein evangelie om in de hemel te komen. Jezus leven heeft dan opeens weinig betekenis voor de aarde en haar onrecht, Jezus is als het ware terug gestuurd naar de hemel.

Al lezend op het internet en in de kranten over christelijke support voor Wilders bevreemde het mij dat God er nauwelijks aan te pas komt. Dat leverde mij de gedachte op: Kan het zijn dat, omdat we in feite een klein evangelie leven van een Jezus die je naar de hemel helpt we daardoor voor de aarde een andere verlosser nodig hebben? Nu Ouweneel, Knevel en Rouvoet niet meer voldoen is mogelijk Wilders in voor de functie. Hij spreekt goed tot het hart en de emotie van mensen die verlangen naar de terugkeer van de joodschristelijke traditie. Voor sommige mensen, zo krijg ik het idee, lijkt het echt alsof de de Islamieten al bij de Hollandse waterlinie staan. Wie zal ons redden? De facto geeft onze theologie geen uitkomst in dezen omdat Jezus als Messias een rol heeft om in de hemel te komen, maar de Islamieten staan NU voor de poort! Althans zo ervaart men het. Het geloof van de biblebelt, zou dat zo geseculariseerd kunnen zijn dat het z’n werking op aarde in het publieke domein is verloren? Een prive zaak geworden?

Wilders kraamt volgens mij vooral baarlijke nonsense uit een verkondigd eindeloze hoeveelheden feitelijke onjuistheden maar daartegenin gaan heeft geen zin, zoals ik gister al aangaf ontwijkt Wilders (en gezien de discussies veel christelijke supporters van hem) het debat erover. Er wordt een hele grote trom geroerd maar de essentie van zo’n trom is dat hij leeg is. Jonathan formuleerde dat in een eerdere comment heel scherp: waarmee kunnen we leegte dan vullen? Wilders kan alleen maar de ongekroonde messias worden van de biblebelt als wij de Messias verbannen naar de hemel en als zijn volgelingen Hem dan volgen naar de christelijke subcultuur: de aardse parodie van de hemel. Het zou de Barneveldse variant zijn van “God is dood…”.

Ik vind het nog steeds verbijsterend dat in alle discussies die ik gezien heb de bijbel gesloten blijft, kennelijk is die ook de hemel in gesmeten. Zoals Paul gister in een comment scherp formuleerde ga eens zoeken naar “vreemdeling” in de bijbel, doe dat boek nou eens open en luister:

“Jullie zijn door mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.”  Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”

De afgelopen dagen heb ik een beetje rond gestruind bij de christelijke pers op het internet om te proeven waarom een evangelisch christen voor de PVV
in het EU parlement wil en waarom veel SGP stemmers “wel vinden dat Wilders een punt heeft”. Ook de bijdragen van een aantal PKN predikanten in het ND waren spannend en waren bijna blijk van nauwelijks verholen sympathie voor de blonde verdediger van het laatste restje nationale trots of onze laatste hoop nu de Islamieten komen. Comments op deze en gene blog en nieuwssite waren ook leerzaam. Zo bij elkaar ontstaat bij mij het beeld dat
christelijke supporters van Wilders hem zien als iemand die eerlijk en open zegt wat zij zelf voelen en vinden: Islam is een gevaar dat de Nederlandse
christelijke cultuur en vrijheden bedreigd. Wilders is in hun beleving ook de enige die dit gevaar echt onderkent. Achter deze meningen een de nauwelijks
verborgen angst zichtbaar voor het het verlies van “onze vrijheid en onze manier van doen.”

In komende twee posts wil ik even voorbij gaan aan de filosofische achtergrond van Wilders (ongeloofwaardigheid van oude metanarratieven dat zich uit in ontwikkeling van een nieuw metanarratief), ik wil ook voorbijgaan aan de politieke achtergrond (maatschappelijke beinvloedingis niet zo eenvoudig als gedacht terwijl je niet alleen bent op de wereld maar samen leeft) maar doorsteken naar de theologische achtergrond Maar ik begin met een snufje sociologie van de christelijke subcultuur.

Rondom Wilders heb ik me altijd verbaasd over de plotselinge aandacht die evangelische en reformatorische christenen hebben voor deze blonde held.
Evangelische christenen zijn nooit het meest maatschappelijk betrokken geweest en de reformatorische tak van sport had een veilige binnenhaven bij de SGP. Waarom dan die plotselinge aandacht en felheid? Ik meen dat dit te benoemen is als een plotseling ervaren bedreiging van de christelijke subcultuur. Milieu, economische crises, hongersnood, genocide en kernwapens konden de christenen niet politiek actief krijgen maar een acuut ervaren bedreiging  van hun veilige christelijke biblebelt wel, het is maar waar je prioriteiten liggen.

Als een dief in de nacht is de grote boze wereld aangekomen in Barneveld en Ten Boer: Een ware onheils profetie van deze blonde profeet. Ooit lukte het de CU zich op te werpen als beschermvrouwe van de biblebelt. Nu zijn we weer een paar jaar verder en blijkt de biblebelt steeds meer onder vuur te
liggen. De CU zit in een coalitie en wil nu opeens ook daadwerkelijk een gehele maatschappij dienen en niet alleen zorgen voor de belangen van Barneveld en Ten Boer. En zo komen er opneens onaardige opmerkingen over christelijk comazuipen in brave drankketen.

Sinds mannen als Ouweneel en Knevel niet meer de stoere verdedigers zijn van de evangelische subcultuur gaan sommige volgelingen van Jezus op zoek naar een nieuwe leider. Ze willen iemand die géén draaikont is. Het volk vraagt een Koning! Geen blonde Saul dit keer maar een blonde Geert die zich niet verstopt bij de bagage maar continue het debat ontwijkt. Het ontwijk gedrag van Geert is denk ik ook wel typerend voor de biblebelt. Steeds weer de verdediging van een steeds kleiner stukje Nederland waarbinnen
men elkaar kan bemoedigen en met een schamele 50.000 mensen Opgewekt kan zijn. (Met al het goede dat de EO jongerendag en Opwekking hebben meen ik dat ze ook zo ongeveer de laatste ikonen zijn van de biblebelt).

En zo ontstaat een vreemde dubbele houding, enerzijds zijn velen (terecht) blij dat er zoveel mensen rondom Jezus bij elkaar komen, anderzijds is (in weerwil van de Johannes brief) deze liefde voor Jezus niet instaat de angst te verdrijven waarop Wilders parasiteert. Daarover meer komende post.

Het ND heeft een mooi artikel van Rien van den Berg over veel meer dan alleen Geert Wilders.

Maar het antwoord op die vraag is eigenlijk tamelijk simpel. Want als je wilt weten hoe je Wilders de wind uit de zeilen haalt, moet je analyseren wat er in die zeilen blaast. Lucht. Dat klinkt goedkoper dan het bedoeld is. Wat is de basis voor het succes van Geert Wilders? De onvrede van veel mensen over hun eigen lege leven. (-) Mensen voelen die leegte en Wilders parasiteert erop. Door het gat in stand te houden, door eenzijdig te zeggen dat ‘zij aan onze ruimte zitten’.

Wilders vergroot de leegte door niet te komen met een goede analyse en een samenhangende visie. En hij heeft gelijk: hij moet de leegte voeden, hij moet wind zaaien, want zijn landstorm leeft ervan. De leegte ontstond door het wegvallen van de verhalen waarin de mensen leven konden. Natuurlijk is het verbazingwekkend dat jongeren op openbare scholen zo gretig zijn naar een verhaal vol moralisme, vol Bijbelse waarden. Maar hier ligt de sleutel.

Wilders moet niet in de eerste plaats bestreden worden in Den Haag, maar in Den Helder, Den Bosch en Ten Boer. En niet door Arie Slob, premier Balkenende, en vooral niet door het linkse liberalisme van Alexander Pechtold, dat goeddeels verantwoordelijk is voor de ontstane leegte. Door wie dan? Door mij, als ik op openbare scholen de ruimte krijg voor meer dan gedichten alleen. Door u, als u maandag naar het werk gaat en collega’s spreekt. Of op de markt een (on)bekende treft.”

Het lijkt erop dat hij ook de kant op gaat van het ineenstoren van de grote verhalen zoals ik recent op churchandpomo beweerde:

Geert is coming

The consensus of recent sociological research on the Dutch society presents a very mixed picture of a pleasant and wealthy country (although 8% cannot eat and live properly) with unhappy people. The economical situation did not improve this picture; it just added more fear and stress: There is an overall feeling that the fabric of society is dissolving. It is vital to understand that this feeling produces above all a blaming of  “the other”. Recent polls and voting for the EU parlement suggest that the public opinion is shifting in two directions, one pragmatic/individualist and one nationalist/xenofobic. Two directions that point away from the socialist/christian government that puts an emphasis on “playing your part”.

I believe the Dutch society is now experiencing the absence of its controling narrative: The narratives of the second half of the twentieth century were wounded by the turn of the century and finally died with the rise and murder on Pim Fortuyn (high profile politcian murdered by an animal rights terrorist) and the murder of Theo van Gogh (filmmaker murdered by a muslim terrorist). The recent economical crisis completes the picture by exposing our own greed behind consumerism. This may provide a explanation of the recent rise of the nationalist/populist politician Geert Wilders, who is unhappy with anybody exept himself: I feel he functions as an embodiement of a seizable part of the Dutch population.