In het missionaire magazine ZOUT van de GKV heb ik een kort artikeltje geschreven over emergingchurch. Ik vond het boeiend en ook lastig om voor mijn eigen kerkelijke context een artikel te schrijven. Vooral omdat de GKV voor mij ook een fors stuk pijn en onbegrip vertegenwoordigd. Lees het hier online en hier de pdf
Vandaag heb ik weer eens iets langer gedaan dan gebruikelijk over het Nederlands Dagblad.
Vaccinatie tegen HPV (ik ben per slot van rekening moleculair viroloog)
Het verhaal van Jeroen Jeroense (wordt ik blij van)
De promotielijst van Jongeneel (dankzij het proefschrift van P.Gurp kwam ik op het spoor van Johannes Hoekendijk, welk een ironie…. Slecht proefschrift overigens).
Met die bisschop wil ik nog wel eens babbelen.
Ik kon genieten van het stuk van Bodar, maar ook het antwoord is aangenaam.
Het interview met br. Bolt(www punt eeninwaarheid punt nl) van afgelopen zaterdag sprak boekdelen evenals een aantal reacties, maar ik ga br. Bolt liever niet vereren met nog meer links en hits. Hij zou toch eens kunnen denken dat ik ook lijdt aan zelfgenoegzaam masochisme.
Met vakantie in het zicht ga ik tot begin september een blogfast houden.
vrede!
Twee organisaties binnen het Koninkrijk van God liggen me na aan het hart, zij het om nogal verschillende redenen. De GKV en YWAM/JmeO met beide heb ik een vreemde haat-liefde verhouding.
De GKV worstelt nogal met zichzelf, vooral het meer insitutionele deel; de classes, synodes en deputaten. Voor wie erover wil lezen; een rustig avondje googlen levert voldoende stof voor zowel een cabaret als een smeekgebed.
Maar deze week is, bid ik, een nieuw hoofdstuk geopend in GKV historie. Een historicus trok z’n mond open. (Oeps, historici zijn lastige mensen als je niet wilt leren van je verleden maar het wilt conserveren. Ze hebben, als het goed is, ‘verstand’ van ons verleden en niet van onze ideaal beelden van ons verleden.) Hij zei eigenlijk niks bijzonders maar toch hadden we weer eens de poppen aan het dansen. Nu is dat voor een doorgewinterder GKVer niks bijzonders, al z’n 15 jr lang hebben we dit met enige regelmaat. En toch dit keer ging het effe anders. Natuurlijk draaien de kerkrechtelijke molens weer en misschien doen die dat nog wel tot in der eeuwigheid. Door een ongelofelijk domme stunt, de anoniemiteit van www.publiekprotest.nl, kwam al het ondergrondse in één klap boven, de beroemde druppel was in de emmer gevallen. De zendingsarbeid van Henk Jasperse werd beloond; er werd ruimte voor dialoog gevraagd, geëist bijna. “Gods Geest werkt”, “New Wine”, en eindeloos veel andere frisse winden hebben een ondergrondse veenbrand aan gestoken, door de gehele GKV zag je (als je het wilde zien) en bad ik om rookwolkjes. Deze week kwam de eerste vlam boven.
Ik hoop dat de veenbrand nog lekker verder broeit, het is een grondvlakbeweging van de Geest, laat die maar sudderen. Het zou fijn zijn als de GKV van haar verleden leert en niet zelf de vlam in de pan laat slaan.
In Nederland zoeken steeds meer mensen naar nieuwe kerkvormen, naar manieren om hun geloof een plek te geven in hun leven en verbindingen te leggen met mensen die Jezus niet kennen. In april is er een weekend voor mensen die hiermee bezig zijn of over nadenken.
Tijdens het weekend leer je nieuwe mensen kennen, kun je je hart delen en kun je je laten inspireren door de grote verscheidenheid aan manieren om met je geloof bezig te zijn. Die verscheidenheid varieert van de christelijke kloostertradities tot het bewerken van nummers van Jan Smit.
De hoofdingrediënten van het weekend vormen de diverse bezinningsmomenten en de gezamenlijke maaltijden. Omdat we het belangrijk vinden dat je kunt bouwen aan relaties gaan er maximaal 35 mensen mee. Daarnaast is het programma niet al te vol en hechten we eraan dat mensen niet voor een dagje langskomen, maar er het hele weekend zijn. Het is in principe niet de bedoeling dat er kinderen meegaan.
Data: van vrijdagavond 11 april tot zondagmiddag 13 april 2008
Lokatie: Assel Don Bosco Centrum – De Villa
Prijs: € 75 per persoon, inclusief overnachtingen, eten en drinken
Kamers: er zijn eenpersoons en tweepersoonskamers beschikbaar
Aanmelding: Per mail bij Rick Jansen
Wil je meer informatie? Neem dan gerust contact op met Nico-Dirk van Loo (0641 276757) of Rosalie Vellekoop (06 1644 8853). Bij Rick Jansen kun je je opgeven.
Lees hier verder.
Floyd geeft uiteindelijk vijf kernwaarden:
• Eenvoudig kerk-zijn
• Moedig leiderschap
• Doelbewuste gehoorzaamheid
• Apostolische passie
• Discipelen maken
Wow, ik ga het boek kopen en Floyd mailen met de vraag hoe hij aankijkt tegen de contextualisatie van de titel van z’n boek.
Martijn vroeg laatst of ik iets meer wilde zeggen over Radical Orthodoxy, hier een voorbeeld ervan:
Op de blog van Jamie Smith kwam ik een post tegen naar aanleiding van een artikel dat hij geschreven heeft. Het is absoluut een stuk voor de liefhebber, hier de conclusie:
I suggest two factors. First, contemporary evangelicalism, as heir of a certain revivalist theology, has inherited a largely negative, libertarian notion of freedom: this is a tale of Charles Finney beating out Jonathan Edwards as America’s most influential theologian. In the end, I suspect the complicity of revivalism with libertarian freedom is one of the key reasons that evangelicalism was primed to absorb a notion of freedom which is, in fact, “another Gospel” (Gal. 1:6), owing more to Locke and Hobbes than to Augustine and Edwards.
This also points to a second factor, true for both evangelical Protestants and Catholics who are more comfortable with Empire: the formation of our imagination, and in particular our vision of what it means to be human, is too often trumped by visions and stories that are antithetical to the Gospel of participatory freedom. To articulate what it means to be “free” is to get to the very heart of what it means to be human. But just what fundamentally animates our imagination on this score? To which stories are we listening? Have we (unwittingly or not) inclined our ear to the tales told by Empire rather than those narrated by Jesus? When we envision freedom as a negative, non-teleological matter of multiplying choice, it is a sign that we are listening to other gods. Our theologemes have been too easily co-opted for another Gospel, to the point that we are adept at narrating tidy explanations for the consistency of catholic confession and the “march of freedom” expanding under the banner of the military-industrial complex.
In this situation, I suggest that it might be only Augustine’s ecclesial multitude (not Hardt and Negri’s post-Marxist “multitude”) that can contest and overthrow Empire.
